بغض

امدی جانم به قربانت ولی حالا چرا...بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا..نوش دارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی..سنگدل این زودتر میخواستی حالا چرا...عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست...من که امروز مهمان توام فردا چرا...نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم..دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا...وه که با این عمرهای کوته بی اعتبار...این همه غافل شدن از من شیدا چراشور فرهادم بپرسش سر به زیر بغض...

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشمچند روزیست که هرشب به تو می اندیشم@t_taymazبه تو آری به تو یعنی به همان منظر دوربه همان سبز صمیمی به همان باغ بلوربه همان سایه همان وهم همان تصویریکه سراغش ز غزلهای خودم می گیریبه همان زل زدن از فاصله ی دور به همیعنی آن شیوه ی فهماندن منظور به همبه تبسم به تکلم به دل آرایی توبه خموشی به تماشا به شکیبایی توبه نفس های تو در سایه سنگین سکوتبه سخن های تو با لهج بغض...

امشب خمار افتاده ام، بردار و بر تـــــارم بزنبد مستی ایـــــــام را بر سینه ی زارم بــــــزنآتش بزن بر قلب من، تا سوز و خاکستر شومبا شعله های سر کش ات، بر قلب بیـــمارم بزنبا گیسوان پر پرت هر لحظه ســــازی می زنیافشان کن اش آن زلف را، با تـــار آن دارم بزندارم بزن دارم بزن، چنگی به این جــــانم بزندر چنگ تو، شد جان من، شوری دگر دارم بزنابرو کــمان انداختی، آتش به جــــان انداختیسودا کنی گر تیر بغض...